انسولین و گلوکاگون چگونه قند خون را تنظیم می کنند؟ – مشاوره مشاغل تلفنی


انسولین و گلوکاگون چگونه قند خون را تنظیم می کنند؟

لوزالمعده انسولین و گلوکاگون را ترشح می کند. هر دو هورمون نقش مهمی در تعادل سطح قند خون دارند. اگر سطح هریک از این هورمون ها بیشتر یا کمتر از میزان مطلوب باشد ، ممکن است سطح قند خون بالا یا پایین بیاید. انسولین و گلوکاگون در کنار هم به ایجاد وضعیتی در بدن به نام هموستاز کمک می کنند که در آن وضعیت بدن ثابت می ماند. هنگامی که قند خون بیش از حد بالا باشد ، لوزالمعده انسولین بیشتری ترشح می کند. هنگامی که سطح قند خون کاهش می یابد ، لوزالمعده گلوکاگون را برای افزایش قند خون آزاد می کند. این تعادل به تامین انرژی کافی برای سلول ها کمک می کند ، در حالی که از آسیب عصبی ناشی از سطح بالای قند خون جلوگیری می کند.

این مقاله عملکرد و فرآیندهای انسولین و گلوکاگون و همچنین اثرات آن بر دیابت را شرح می دهد.

انسولین ، گلوکاگون و قند خون

انسولین و گلوکاگون بر سطح قند خون در بدن تأثیر می گذارد. بدن کربوهیدرات ها را از غذا به گلوکز تبدیل می کند که یک قند ساده است. گلوکز به عنوان یک منبع انرژی حیاتی عمل می کند.

سطح قند خون ، معیاری از میزان استفاده بدن از گلوکز است.

اینها در طول روز متفاوت است. اما در بیشتر موارد ، انسولین و گلوکاگون این سطوح را در محدوده سالم نگه می دارند.

هنگامی که بدن گلوکز کافی را تبدیل نمی کند ، سطح قند خون بالا می ماند. انسولین به سلول ها در جذب گلوکز کمک می کند ، قند خون را کاهش می دهد و سلول هایی را که برای انرژی به گلوکز نیاز دارند ، تامین می کند.

هنگامی که سطح قند خون بسیار پایین است ، لوزالمعده گلوکاگون را آزاد می کند. گلوکاگون به کبد کمک می کند گلوکز ذخیره شده را آزاد کند ، که باعث افزایش قند خون می شود.

سلولهای لوزالمعده مسئول ترشح هورمونهای انسولین و گلوکاگون هستند. لوزالمعده شامل بسیاری از این گروه های سلولی است. چندین نوع سلول در لوزالمعده وجود دارد ، از جمله سلول های بتا که انسولین را آزاد می کنند و سلول های آلفا که گلوکاگون را آزاد می کنند.

انسولین چگونه کار می کند؟

سلولها برای تامین انرژی به گلوکز نیاز دارند. اما اکثر آنها نمی توانند بدون کمک انسولین از گلوکز استفاده کنند.

انسولین اجازه می دهد تا گلوکز به سلول ها برسد. گلوکز به گیرنده های انسولین در سلول های سراسر بدن متصل می شود و انسولین به گلوکز کمک می کند تا وارد سلول شود.

سطوح پایین انسولین به طور مداوم در سراسر بدن در گردش است. وقتی قند خون بالا باشد ، علائم انسولین به کبد منتقل می شود. کبد گلوکز را جذب کرده و سپس آن را به مولکول دیگری به نام گلیکوژن تبدیل می کند.

هنگامی که سطح قند خون کاهش می یابد ، گلوکاگون به کبد دستور می دهد تا گلیکوژن را به گلوکز تبدیل کرده و سطح قند خون را به حالت طبیعی بازگرداند.

انسولین همچنین با انتقال اسیدهای آمینه به ماهیچه ها کمک می کند تا بعد از آسیب بهبود یابند. اسیدهای آمینه به ساخت پروتئین در بافت ماهیچه ای کمک می کند ، بنابراین وقتی سطح انسولین پایین است ، ممکن است ماهیچه ها به درستی بهبود نیابند.

گلوکاگون چگونه کار می کند؟

کبد گلوکز را ذخیره می کند تا در دوره های کاهش قند خون به سلول ها انرژی برساند. عدم خوردن و خوردن ضعیف می تواند قند خون را کاهش دهد. با ذخیره گلوکز ، کبد اطمینان می دهد که سطح قند خون بین وعده های غذایی و هنگام خواب شب ثابت می ماند.

هنگامی که قند خون کاهش می یابد ، سلول های پانکراس گلوکاگون ترشح می کنند. گلوکاگون به کبد کمک می کند تا گلیکوژن را به گلوکز تبدیل کند و گلوکز را در جریان خون افزایش می دهد.

انسولین و گلوکاگون در یک چرخه عمل می کنند. گلوکاگون با کمک به کبد قند خون را افزایش می دهد ، در حالی که انسولین به سلول ها در استفاده از گلوکز کمک می کند ، که باعث کاهش قند خون می شود.

سطح مطلوب قند خون

عوامل متعددی از جمله مقاومت به انسولین ، دیابت و رژیم غذایی نامتعادل می تواند سطح قند خون را بالا یا پایین بیاورد. واحد استاندارد اندازه گیری میزان قند خون میلی گرم در دسی لیتر (میلی گرم در دسی لیتر) است. سطح مطلوب قند خون به شرح زیر است:

زمان

سطح قند خون (میلی گرم / دسی لیتر)

قبل از صبحانه

فرد بدون دیابت: 100

افراد مبتلا به دیابت: 130-70

دو ساعت بعد از غذا

فرد بدون دیابت: کمتر از 140

افراد مبتلا به دیابت: کمتر از 180 نفر

زمان خواب

فرد بدون دیابت: 120

افراد مبتلا به دیابت: 150-90

A1C معیاری است که تصویری از متوسط ​​گلوکز را در مدت زمان طولانی نشان می دهد. A1C برای افراد مبتلا به دیابت باید کمتر از 7 درصد و برای افراد بدون دیابت کمتر از 6 درصد باشد.

سطح قند خون چگونه بر بدن تأثیر می گذارد؟

انسولین و گلوکاگون هیچ اثر فوری ندارند ، به ویژه در افرادی که قند خونشان بالا یا پایین است.

قند خون بالا

علائم قند خون بالا عبارتند از:

  • ادرار زیاد: کلیه ها سعی می کنند گلوکز اضافی را دفع کرده و به قند خون بالا واکنش نشان دهند.
  • تشنگی زیاد همراه با تکرر ادرار: هنگامی که سعی می کنید قند خون خود را کنترل کنید ، ممکن است کلیه های شما دچار کم آبی شده و احساس تشنگی شدید کنند.
  • احساس گرسنگی: قند خون بالا بلافاصله به شما احساس گرسنگی نمی دهد. اما انسولین پایین اغلب باعث گرسنگی همراه با قند خون بالا می شود.

با گذشت زمان ، قند خون بسیار بالا می تواند منجر به علائم زیر شود:

  • کاهش وزن بدون دلیل مشخص
  • کاهش سرعت بازیابی
  • خارش و خشکی پوست
  • افزایش خطر عفونت
  • سردرد
  • خستگی و عدم تمرکز
  • تاری دید
  • یبوست ، اسهال یا هر دو
  • اختلال نعوظ در مردان

قند خون پایین

تأخیر بین وعده های غذایی ، رژیم غذایی نامناسب ، برخی داروهای دیابت و برخی شرایط پزشکی می تواند سطح قند خون را کاهش دهد.

علائم کاهش قند خون عبارتند از:

  • سرگیجه
  • نبض سریع
  • ضعف
  • سوزن سوزن شدن ، به ویژه در زبان ، لب ها ، بازوها یا پاها
  • گرسنگی همراه با حالت تهوع
  • ضعیف
  • سردرگمی و عدم تمرکز
  • تحریک پذیری

در صورت عدم درمان ، قند خون پایین می تواند منجر به تشنج یا بیهوشی شود.

انواع دیابت

دیابت زمانی ایجاد می شود که انسولین ناکارآمد شود یا بدن نتواند آن را تولید کند. این بیماری مشکلاتی در تنظیم قند خون ایجاد می کند.

انواع مختلفی از دیابت وجود دارد:

دیابت نوع 1

دیابت نوع 1 یک بیماری خود ایمنی است که اغلب در سنین جوانی بروز می کند. به همین دلیل است که گاهی اوقات دیابت نوجوانان نامیده می شود.

این نوع دیابت شامل حمله سیستم ایمنی به سلول های بتا که انسولین را در لوزالمعده تولید می کنند ، می باشد.

افراد مبتلا به دیابت نوع 1 اغلب قند خون بسیار بالایی را تجربه می کنند. سطح انسولین پایین است ، به این معنی که آنها نمی توانند مقدار زیادی گلوکز در خون مصرف کنند.

دیابت نوع 2

دیابت نوع 2 شایع ترین نوع دیابت است و معمولاً به دلیل شیوه زندگی مانند چاقی ایجاد می شود.

افراد مبتلا به دیابت نوع 2 مقاومت به انسولین دارند ، به این معنی که بدن نمی تواند انسولین کافی تولید کند یا نمی تواند از انسولین به بهترین نحو استفاده کند.

دیابت بارداری

دیابت حاملگی نوعی دیابت است که در برخی از زنان در دوران بارداری بروز می کند. هنگامی که یک زن باردار است ، جفت ، که از نوزاد در حال رشد حمایت می کند ، می تواند توانایی مادر در استفاده از انسولین را کاهش دهد. این منجر به مقاومت به انسولین می شود که علائم آن شبیه علائم دیابت نوع 2 است.

دیابت بارداری معمولاً پس از تولد نوزاد از بین می رود. با این حال ، این یک عامل خطر برای دیابت نوع 2 در آینده است.

برخی از افراد مبتلا به دیابت نوع 1 و برخی از افراد مبتلا به دیابت نوع 2 نیاز به نظارت بر سطح انسولین خود و کنترل قند خون خود از طریق رژیم غذایی و ورزش منظم دارند.

مترجم: سید حمیدرضا ناجی

منبع:

اخبار پزشکی امروز

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *