چگونه شادی را در تمرین جاز پیدا کردم


من چندین سال تلاش کردم تا حرکتی را که واقعاً دوست دارم پیدا کنم. در اینجا نحوه بالاخره یافتن آن در Jazzercise است.

خانمها در استودیوی Jazzercise من بعد از هر 25 درسی که شرکت می کنم ، یک کارت پستال دلپذیر و دلگرم کننده برایم می فرستند.

من تمام عمرم برای عشق به ورزش جنگیده ام.

وقتی در تعطیلات هستم مرا در ورزشگاه هتل نخواهید یافت.

من هرگز ارتفاع دونده را احساس نکرده ام (فقط زانوهای دونده).

و من از آن دسته افرادی نیستم که “نمی توانند بی حرکت بنشینند”. می توانم بی حرکت بنشینم. ترجیحاً زیر پتو و تماشای Netflix.

با این حال ، در طول این سالها من تمرینات هوازی ، چرخش ، از دست دادن و آزمایش پیلاتس را انجام داده ام. من چندین ساعت آموزش خانگی و مربیان شخصی پرداخت کرده ام. من چندین 5K و 10K بسیار بد اجرا کرده ام. من فقط هرگز آن را دوست نداشتم.

من یک میلیارد بار توصیه “آموزش به دلخواه خود” را شنیده بودم اما فکر می کردم که آموزش همیشه برای من یک شغل است.

سپس Jazzercise را پیدا کردم

دو سال پیش، یک مشتری به من یک کلاس درس برای درس های رایگان در باشگاه بدنسازی منطقه داد و ورزش جاز مستقیم به ذهنم رسید

یکی از همسایه ها گفته بود که دوستش صاحب استودیوی Jazzercise در همان نزدیکی است. او گفت: “باید سرگرم کننده باشد.”

من یک رقصنده مشتاق در رقص در عروسی ها (و در آشپزخانه ام) هستم ، آنقدر هماهنگ هستم که بتوانم قدم بردارم و در نهایت نخ دندان را یاد بگیرم. با این حال ، من از هر کلاس زومبا و هیپ هاپ که سعی کردم آنها را خجالت زده کنم ، خارج شده ام.

من احساس می کردم که ورزش جاز مکان مورد علاقه من خواهد بودبه

وقتی با کارت ورود به استودیو وارد شدم ، همیشگی با آغوش باز از من استقبال کردند. به سرعت متوجه شدم که بسیاری از آنها برای 10 ، 20 ، حتی 30 سال یا بیشتر جاز زده بودند. برخی از جازها هر روز تمرین می کردند. بعضی دوبار در روز. “اعتیاد آور است!” آنها با لبخند به من هشدار دادند خندیدیم.

حق با آنها بود. من هر درصد از گذرنامه کلاس خود را صرف Jazzercise کردم ، سپس یک کارت 10 روزه خریدم و تقریباً هر روز رفتم. وقتی کار به پایان رسید ، برای عضویت سالانه در خط نقطه نوشتمبه با دو سال تأخیر ، من منتظر هر کلاس بودم.

برای اولین بار در زندگی ام ، حرکتی را پیدا کردم که واقعاً شاد است.

کارت عضویت من روزی که به Jazzercise پیوستم.

چرا من به شدت به تمرین جاز علاقه داشتم

برخی از افراد فقط با ذکر Jazzercise ، یک تمرین مبتنی بر رقص ، که از پیراهن ها ، گرم کننده پا و زنانی که انگور دارند در 1984 یادآوری می کنند ، می خندند.

هنوز انگور وجود دارد. و گرم کننده های پا – روی پای من ، بعد از اینکه یکی از دوستانم یک جفت برای من بافت تا در زمستان در کلاس بپوشمبه

شاسی و عربی وجود دارد که رقصنده داخلی برادوی من را نوازش می دهد. اما این رقص به قدری ساده و تکراری است که می توان آن را سریع یاد گرفت ، هر دو ماه یکبار روال ها و آهنگ های جدیدی ارائه می شود ، از لیزو و تیلور سویفت گرفته تا کی پاپ و کانتری.

حقیقت شاد این است که رقص در اتاقی پر از زنان در هر سنی برای من یک جشن محسوب می شود. مثل شروع روز با یک جشن رقص گروهی.

همچنین ممکن است دوست داشته باشید: بیایید در مورد وزن صحبت کنیم

بدون آینه در استودیو!

دیگه چی باعث میشه برگردم

بدون آینه در استودیوی Jazzercise هیچ آینه ای وجود ندارد ، این بدان معناست که هیچ فرصتی برای قضاوت در مورد ظاهر یا ظاهر من وجود ندارد. بدون آینه ، من تلاقی بین جنیفر بیلز و فلش دان ها و JLo در نمایش نیمه وقت Super Bowl. من از پوشیدن شلوارهای دویدن و تی شرت های بزرگ برای کلاس به نفع جوراب شلواری و تانک هایی که هنگام عرق کردن مناسب و احساس خنکی می کنند ، دست کشیدم.

تمرینات قدرتی در هر تمرین. تمام بدن من قوی تر از همیشه احساس می شود ، زیرا تمرینات قدرتی با وزنه یا نوار در هر کلاسی گنجانده شده است. من از این بابت بسیار سپاسگزارم زیرا می دانم که حفظ ماهیچه ها در سن بالا مهم است.

تغییر مداوم موسیقی و روال عادی. Jazzercise هر چند ماه یکبار آهنگها و روالهای جدیدی را منتشر می کند ، بنابراین لیستهای تعیین شده همیشه تغییر می کنند. با توجه به سالها آهنگهای ارزشمند برای انتخاب ، مربیان قدیمی را با جدید ترکیب می کنند و در حالی که شیوه های جدید را معرفی می کنند ، روتین مورد علاقه را پس می گیرند.

ولی بیشتر از همه، تمرین جاز مانند تمریناتی است که ممکن است انجام دهم ، مجبور نیستم انجام دهم. در این برهه از زندگی ، مهمترین چیز برای من این است که به گونه ای حرکت کنم که مرا خوشحال کند.

من بسیار خوشحالم که سرانجام ، در چهل سالگی ، در مورد حرکت واقعا “تمریناتی را که دوست دارم” انجام می دهم – و این تمرین برای اولین بار در زندگی من مانند یک مبارزه نیست. احساس شادی می کند.



دیدگاهتان را بنویسید