چرا زیاد غذا می خورم؟ 5 مورد از شایع ترین علل


آیا تا به حال از خود پرسیده اید “چرا من زیاد غذا می خورم؟”

اگر تا به حال یک قسمت پرخوری داشته اید که در آن احساس کنترل می کنید یا قادر به ترک غذا نیستید ، احتمالاً این فکر را داشته اید.

در طول سالهای مربیگری ام ، برایم روشن شد که پرخوری بسیار رایج تر از آن چیزی است که اکثر مردم تصور می کنند.

خوردن سطحی یکی از شایع ترین چالش هایی است که بسیاری از اعضای ما قبل از عضویت در روش تغذیه آگاه با آن روبرو هستند. چه آنها این را به صورت هفتگی و چه در شرایط خاص تجربه کنند ، آنها گیج ، غرق و مطمئن نیستند که چه اتفاقی می افتد ، چرا این اتفاق می افتد و چگونه می توانند رابطه خود را با غذا متعادل کنند.

هنگامی که بهتر می توانید بفهمید چه چیزی باعث گرایش به پرخوری شما می شود ، می توانید اقدامات لازم برای جلوگیری از آن را شروع کنید ، رابطه خود را با غذا بهبود بخشید و تعادل مورد نظر خود را بازیابی کنید.

Binge Eating چیست؟

قبل از اینکه در مورد علل ایجاد کننده آن صحبت کنیم ، باید آنچه را که واقعاً هست و همچنین آنچه نیست را بررسی کنیم.

اول از همه ، دو سطح پرخوری وجود دارد. ما اختلال پرخوری داریم ، سپس قسمت ها ، عادات یا تمایلات پرخوری داریم.

اختلال پرخوری

بر اساس گزارش اختلال خوردن ملی (NEDA) ، اختلال پرخوری به عنوان “دوره های مکرر خوردن مقدار زیادی غذا ، احساس از دست دادن کنترل در طول پرخوری ، احساس شرم ، ناراحتی یا احساس گناه پس از آن” تعریف شده است.

به طور خاص ، با خوردن مقدار زیاد و به میزان قابل توجهی غذا بیشتر از آنچه معمولاً در یک دوره 2 ساعته یا کمتر در نظر گرفته می شود ، مشخص می شود. مردم همچنین در طول این قسمت ها عدم کنترل را تجربه خواهند کرد. آنها ممکن است احساس کنند که نمی توانند جلوی خود را بگیرند یا عمدا غذا نخورند.

به گفته NEDA ، این قسمت های توصیف شده به طور متوسط ​​حداقل هفته ای یک بار به مدت 3 ماه رخ می دهد تا به عنوان اختلال پرخوری در نظر گرفته شود.

علاوه بر این ، اختلال پرخوری شایع ترین اختلال خوردن در آمریکا است. مطالعات نشان می دهد که 1.25 درصد از زنان و 0.42 درصد از مردان دارای اختلالات پرخوری هستند.

بخش پرخوری

بگذارید اکنون بگوییم که شما برخی از علائمی را که ما به تازگی تجربه کرده ایم ، تجربه می کنید. شما بیشتر از اندازه متوسط ​​غذا می خورید ، احساس می کنید کنترل خود را از دست داده اید و بعد از آن احساس ناراحتی یا گناه می کنید.

با این حال ، شما این قسمت ها را کمتر از آنچه در بالا توضیح داده شد ، یا احتمالاً با دشواری کمتر تجربه می کنید.

اگرچه ممکن است اختلال پرخوری نداشته باشید ، اما هنوز قسمت های پرخوری را تجربه می کنید.

چرا زیاد غذا می خورم؟

پس چرا این اتفاق می افتد؟ دلایل مختلفی برای این بخش ها وجود دارد. شما ممکن است به یکی از این دلایل یا ترکیبی از برخی از آنها به این شکل غذا بخورید.

بیایید با برخی از شایع ترین علل پرخوری که من به عنوان مربی بهداشت و متخصص تغذیه ثبت نام می کنم صحبت کنیم.

5 علت پرخوری

1. به اندازه کافی غذا نخورید

یکی از رایج ترین دلایلی که باعث بروز پرخوری در افراد می شود این است که به اندازه کافی غذا نمی خورند یا غذای خود را محدود نمی کنند.

محدودیت عمدی

محدودیت می تواند در شرایط مختلف بسیار متفاوت به نظر برسد. این ممکن است شامل محدود کردن وعده های غذایی کامل ، غذاهای خاص یا محدود کردن اندازه وعده ها باشد.

این اغلب نتیجه رژیم های مزمن است که منجر به تکرار چرخه شروع و توقف می شود. این امر عموماً در نتیجه قوانین و مقررات تغذیه ای خودسرانه اتفاق می افتد.

برای اینکه کمی بیشتر به شما بگویم ، وقتی بدن به طور مکرر تغذیه کافی را دریافت نمی کند ، در نهایت به نقطه شکست می رسد. برای محدود کردن بدن از غذای مورد نیاز و نیاز به اراده نیاز است. از آنجا که قدرت اراده محدود است ، این اراده در نهایت تمام می شود و قفل ها باز می شوند.

اندازه ها از پشت بام عبور می کنند و خودکنترلی به طرف دیگر می رود. بدن سعی می کند کمبود تغذیه ای را که تجربه کرده است جبران کند.

در پایان این قسمت ها ، مردم اغلب دچار حساسیت ، نفخ ، خجالت و ناامیدی می شوند. این باعث می شود که آنها در تلاش نادرست برای “جبران” یا “رفع” آخرین قسمت بینینگ به محدودیت بازگردند.

محدودیت ناخواسته

همچنین لازم به ذکر است که برخی افراد به اشتباه به اندازه کافی غذا نمی خورند.

یکی از اعضای ما در حال تحصیل در مقطع حقوق بود که شب ها دچار پرخوری شد. پس از بررسی عادات او ، متوجه شدیم که استرس اشتهای او را سرکوب می کند و او را وادار می کند که در طول روز چیزی جز یک نوار پروتئین نخورد. وقتی سرانجام پس از یک روز کامل از کتابخانه به خانه آمد ، دیوانه بود و بدنش جبران کرد آنچه را که بدست نیاورد.

پیش می رود ، او غذا بسته بندی می کند و یادآوری هایی برای غذا خوردن می کند ، بنابراین مطمئن می شود که تغذیه مورد نیاز خود را در طول روز دریافت می کند.

2. اختصاص غذا و عدم تفکر اخلاقی

صرف نظر از این که آیا روحیه شما در خطر است ، پرخوری اغلب درست در کنار آن قرار می گیرد.

وقتی می گویم غذا را به اخلاق اختصاص دهید ، منظور من این است که در نظر بگیرید که غذا خوب است یا بد ، درست یا غلط ، درست یا غلط.

کسانی که غذا را به اخلاق اختصاص می دهند ، اغلب از غذاهای مغذی به عنوان خوب یاد می کنند و هنگام مصرف آنها احساس غرور می کنند. آنها به نوبه خود بیشتر به غذاهای مبتنی بر لذت اشاره می کنند که ارزش غذایی زیادی ندارند. سپس با خوردن این غذاهای سرگرم کننده احساس گناه یا شرم می کنند.

وقتی این نوع اخلاق را به غذا نسبت می دهیم ، غذاهایی که در رده “بد” قرار می گیرند فوق العاده فریبنده هستند. وقتی این غذاها مصرف می شوند ، ممکن است احساس کمیابی یا فوریت وجود داشته باشد. طرز فکر کمبود ممکن است شما را به این باور برساند که چون “نباید” این غذاها را داشته باشید ، آنها باید سریعتر یا بیشتر از اندازه معمول غذا بخورند.

منطقی بودن این امر ناشی از این ایده است که این ممکن است “تنها گزینه” شما برای تهیه غذا باشد. یا ممکن است با خود بگویند که این “آخرین باری” است که موارد ذکر شده را مصرف می کنند ، بنابراین باید مقدار زیادی داشته باشند تا واقعاً “بیشترین استفاده” را از تجربه ببرند.

این طرز فکر می تواند به طور ناخواسته منجر به پرخوری یا اختلال پرخوری در طول زمان شود.

3. از وعده های غذایی متعادل استفاده نکنید

ما همیشه در مورد غذاهای متعادل و مغذی در Nutrition Stripped صحبت می کنیم! برای توصیف و انتقال آسان این وعده های غذایی ، ما از سیستم Found Found Five خود استفاده می کنیم. تو می توانی راهنمای رایگان ما را بارگیری کنید که شما را از طریق پنج سیستم اصلی ما برای ایجاد غذاهای متعادل راهنمایی می کند که می توانید برای طبخ یا طراوت این هفته از آنها استفاده کنید!

پنج وعده غذایی اصلی عمدتا شامل منابع غذایی کامل پروتئین ، کربوهیدرات های نشاسته ای و شیرین ، کربوهیدرات های غیر نشاسته ای ، چربی ها و عوامل مزه ای است.

هر یک از اجزاء بدن را به شیوه ای متفاوت و حیاتی تغذیه می کند. وقتی گروه های غذایی خاصی (عمدی یا عمدی) نداریم ، ممکن است منجر به پرخوری شود.

بدن عمدتا مشتاق این اجزا است زیرا به بدن اجازه می دهد احساس سیری و انرژی کند. آنها به بدن اجازه می دهند در بهترین حالت کار کند!

هنگامی که وعده های غذایی یک فرد عمدتاً از غذاهای فرآوری شده تشکیل شده یا مدام فاقد برخی از این اجزا هستند ، ممکن است کنترل غذا را از دست بدهند و در نتیجه مقدار زیادی مصرف کنند.

گاهی اوقات این می تواند با گرسنگی شروع شود ، اما اغلب گرسنگی و سیری گذشته را ادامه می دهد. این امر آن را در دسته قسمت پرخوری قرار می دهد.

4. احساسات یا استرس های غیررسمی

وقتی سازوکارهای مقابله سالم و موفقیت آمیزی برای افزایش احساسات یا استرس ایجاد نشود ، افراد می توانند در پاسخ به دنبال غذا بروند.

استرس و خوردن احساسی کاملاً رایج است ، اما اگر مدت زمان زیادی بدون توجه به آن باقی بماند ، می تواند شروع به تجمع کرده و گلوله برفی تبدیل به پرخوری کند.

در این سناریو ، غذا خوردن راهی برای منحرف کردن خود از احساسات یا استرس هایی است که دارند. آنها لزوماً به دلیل گرسنگی غذا نمی خورند و بنابراین سیگنال های سیری را نیز نادیده می گیرند. تقریبا وسیله بی حسی است.

وقتی گرسنگی و سیری کاملاً نادیده گرفته شود ، می توان در مدت زمان کوتاهی مقدار زیادی غذا مصرف کرد. علاوه بر این ، عدم کنترل می تواند تجربه شود زیرا اساساً ارتباط بدن و روح خاموش است.

اگر متوجه شدید که مکانیسم های مقابله با استرس و افزایش احساسات را در دست ندارید ، ممکن است به همین دلیل بخورید.

5. عزت نفس پایین یا تصویر بدنی ضعیف

بسیار معمول است کسانی که در این قسمت ها شرکت می کنند دارای عزت نفس پایین یا تصویر بدنی ضعیفی هستند. ارتباط بین این دو اغلب تا حدی نتیجه خود خرابکاری است.

اگر متوجه شدید که به دنبال غذا هستید و به خود چیزهایی می گویید مانند: “من از بدن خود ناراضی هستم ، بنابراین ممکن است فقط بیشتر بخورم.” »، یا« تغذیه سالم هرگز تفاوتی نمی کند ، بنابراین من باید آنچه را که می خواهم بخورم و تا آنجا که می خواهم بخورم. »شما ممکن است به عنوان راهی برای خود خرابکاری از این طریق غذا بخورید.

غلبه بر پرخوری

برای متوقف کردن خوردن زیاد ، اولین قدم این است که رابطه خود را با غذا درمان کنید.

ایجاد یک رابطه متعادل با غذا به شما امکان می دهد وعده های غذایی مغذی و متعادل بخورید و استرس و احساسات خود را مدیریت کنید. به شما این امکان را می دهد که به علائم گرسنگی و سیری خود گوش دهید و از چرخه رژیم غذایی خارج شوید. شما حتی احساس قدردانی و شفقت قوی برای خود و بدن خود ایجاد خواهید کرد.

این دقیقاً همان چیزی است که ما به افراد آموزش می دهیم چگونه در روش تغذیه آگاهانه خود انجام دهند. ما مراحل بهبود رابطه شما با غذا را طی می کنیم. ما به شما می آموزیم که چگونه یک رابطه جدید ایجاد کنید که رشد ، ثبات و پشتیبانی را امکان پذیر می کند.

شما می توانید کارگاه آموزشی رایگان ما را تماشا کنید تا بیاموزید که چگونه با انتخاب های غذایی خود تعادل بیشتری داشته باشید تا بتوانید از وسواس غذایی و رژیم غذایی رها شوید ، وزن متعادل خود را حفظ کرده و رابطه مثبتی با غذا و بدن خود برقرار کنید.

دیدگاهتان را بنویسید